In the end love is a matter of sensations: either you feel it or you don’t. In any case there isn’t much you can do about it.
Love me, love me not
Esta es una cita que me ha venido a la mente hoy. En español sería: “El amor es cuestión de sensaciones: o lo sientes o no lo sientes. En cualquiera de los casos no hay mucho que hacer al respecto”. Y así sucede. Las dos personas más compatibles del mundo pueden no llegar a nada porque una de las dos no lo sienta. Otras dos llenas de diferencias, y por las que nadie daría un duro, acaban formando una buenísima pareja. ¿Por qué? Porque ambos sentían que debían intentarlo.
M’encanta aquesta cançó dels Mishima. No puc deixar-la d’escoltar … i és que tu no saps com em fas sentir.
Un tros de fang
Un trozo de barro
Tu no saps com em fas sentir
Com un ninot fora la caixa
Tan petit i insignificant
A les teves mans un tros de fang
Tu no saps com em fas sentir
Com un idiota que compta el temps perdut
Entre un ja ens veurem i un avui no puc
Tu no saps reconèixer en mi
El que tinc d’or et sembla una llauna
i jo m’arrugo i vaig oxidant-me
El que trobo dolç a tu t’amarga
I per allargar la tonteria
el que ens cremava avui està ofegant-me
I per allargar la tonteria
el que ens cremava avui està ofegant-me
Tu no saps com em fas sentir
Tú no sabes como me haces sentir
Como un muñeco fuera de la caja
Tan pequeño e insignificante
En tus manos un trozo de barro
Tú no sabes como me haces sentir
Como un idiota que cuenta el tiempo perdido
entre un “nos veremos” y un “hoy no puedo”
Tú no sabes reconocer en mi
lo que tengo de oro te parece una lata
y me arrugo y voy oxidándome
Lo que encuentro dulce, te amarga
y para alargar la tontería
lo que nos quemaba hoy me está ahogando
Y para alargar la tontería
lo que nos quemaba hoy me está ahogando