Me encanta esta canción “We should fall in love” de Stalker Studio, que conocí en su versión housera, especialmente su letra. Esta versión acústica es preciosa y más sentida todavía. Digna de oír en la boca de alguien especial.
We should fall in love
Deberíamos enamorarnos
it’s always been you & me
I’ve been around for a thousand years
but it’s a perfect sky above a perfect girl
a perfect boy
you should know
if there ever was a perfect time
the time has come
when we should fall in love
it happened gradually, gradually
you still don’t know what I think of it
but if you come with me
then we can’t go wrong
cause we belong
you should know
if there ever was a perfect two
it’s me and you
who should fall in love
we should fall in love
you are my best friend
you always wanna see the happy endings
with a perfect sky above a perfect girl
a perfect boy
you should know
this is when they start to play that song
this is … oh … let me fall in love
if they ever gonna fall in love
we should fall in love
we should fall in love
we should fall in love
Siempre hemos estado tu y yo
he estado a tu lado por mil años
pero es un cielo perfecto, sobre una chica perfecta
un chico perfecto
deberías saber
que si alguna vez hubo un tiempo perfecto
el tiempo ha llegado
en el que deberíamos enamorarnos
sucedió gradualmente, gradualmente
aun no sabes lo que pienso de ello
pero si vienes conmigo
no podemos equivocarnos
porque pertenecemos el uno al otro
deberías saber
que si alguna vez hubo una pareja perfecta
somos tu y yo
los que deberíamos enamorarnos
deberíamos enamorarnos
eres mi mejor amigo
siempre quieres ver los finales felices
con un cielo perfecto sobre una chica perfecta,
un chico perfecto
deberías saber
ahora es cuando empiezan a tocar aquella canción
ahora es … oh … déjame enamorarme
si alguna vez ellos van a enamorarse
deberíamos enamorarnos
deberíamos enamorarnos
M’encanta aquesta cançó dels Mishima. No puc deixar-la d’escoltar … i és que tu no saps com em fas sentir.
Un tros de fang
Un trozo de barro
Tu no saps com em fas sentir
Com un ninot fora la caixa
Tan petit i insignificant
A les teves mans un tros de fang
Tu no saps com em fas sentir
Com un idiota que compta el temps perdut
Entre un ja ens veurem i un avui no puc
Tu no saps reconèixer en mi
El que tinc d’or et sembla una llauna
i jo m’arrugo i vaig oxidant-me
El que trobo dolç a tu t’amarga
I per allargar la tonteria
el que ens cremava avui està ofegant-me
I per allargar la tonteria
el que ens cremava avui està ofegant-me
Tu no saps com em fas sentir
Tú no sabes como me haces sentir
Como un muñeco fuera de la caja
Tan pequeño e insignificante
En tus manos un trozo de barro
Tú no sabes como me haces sentir
Como un idiota que cuenta el tiempo perdido
entre un “nos veremos” y un “hoy no puedo”
Tú no sabes reconocer en mi
lo que tengo de oro te parece una lata
y me arrugo y voy oxidándome
Lo que encuentro dulce, te amarga
y para alargar la tontería
lo que nos quemaba hoy me está ahogando
Y para alargar la tontería
lo que nos quemaba hoy me está ahogando